“W polowie drogi naszego zywota znaazlem sie w ciemnym lesie.”
— Dante Alighieri
Pierwszy wers Boskiej Komedii. Dante napisal go na wygnaniu, pozbawiony domu, majatku i obywatelstwa. Ciemny las nie byl metafora, lecz opisem jego zycia: polityczne wygnanie, bieda, zaleznosc od mecenasow. Z tego lasu stworzyl najwazniejsze dzielo literatury swiatowej.
W styczniu 1302 roku skazano mnie na wygnanie z Florencji. Mialem trzydziesci szesc lat. Bylem Priorem, jednym z szesciu wladcow miasta. Potem przyszli Czarni Gwelfowie i wszystko sie skonczylo. Oskarzono mnie o korupcje na podstawie sfabrykowanych dowodow. Nie wrocilem, bo powrot oznaczal stos. Przez dwadziescia lat wloczylem sie po cudzych dworach, jadlem przy cudzych stolach i pisalem poeme, ktorej nikt nie zamowil. Jesli wyrzucono cie z miejsca, ktore uwazales za swoje, nie probuj wracac do starego zycia. Zbuduj takie, przy ktorym stare wyglada blado.