“Nie dziedziczymy Ziemi po przodkach. Pozyczamy ja od naszych dzieci.”
— David Suzuki
Suzuki uzywal tego zdania jako manifestu swojej pracy. Wywodzi sie z madrosci rdzennych narodow i stalo sie fundamentem organizacji, ktora zalozy w 1990 roku. Za nim stoi jego dzieciece doswiadczenie straty: jesli rzad moze zabrac ci dom w jedna noc, ludzkosc moze stracic planete w jedno pokolenie.
Mialem szesc lat, kiedy mojej rodzinie nakazano opuscic dom. Bylismy Japonczykami w Kanadzie. Byla wojna. Zamkneli nas w obozie internowania w gorach Kolumbii Brytyjskiej. Ojciec stracil firme. Matka stracila wszystko, co nie miescilo sie w jednej walizce. Powiedziano mi, ze jestem wrogiem wlasnego kraju. Po wojnie przysiaglam, ze nigdy nie bede milczec, kiedy jednych ludzi uwaza sie za mniej wartosciowych od innych. Zostalem genetykiem. Potem zrozumialem, ze geny nic nie znacza, jesli zniszczy sie srodowisko, w ktorym dzialaja. Spedzilam piedziesiat lat, tlumaczac prosta rzecz: jestesmy czescia natury, nie jej wlascicielami. Jesli bierzesz, oddaj.