“Nie liczy sie, skad pochodzisz, ale dokad zmierzasz.”
— Ella Fitzgerald
Ella Fitzgerald stracila matke w wieku 15 lat, przez pewien czas nie miala dachu nad glowa i przebywala w domu poprawczym. W 1934 roku wygrala amatorski konkurs w Apollo Theater.
Dorastalam w Yonkers po smierci matki, przerzucana miedzy krewnymi i domem poprawczym w Hudson. Nikt nie widzial we mnie zadnej przyszlosci. Ale tej nocy w Apollo, gdy wyszlam na scene i zaczalam spiewac, przestalam myslic o przeszlosci. Myslalam tylko o nastepnej nucie, nastepnym koncercie, o tym, dokad ide. To wlasnie ta mysl mnie uratowala.
“Nie rezygnuj z probowania robienia tego, co naprawde chcesz. Gdzie jest milosc i inspiracja, trudno pójsc zla droga.”
— Ella Fitzgerald
Ella Fitzgerald przez cale zycie zmagala sie z segregacja rasowa. W 1954 roku Marilyn Monroe osobiscie zadzwonila do wlasciciela klubu Mocambo, by zapewnic Ellie wystep. Mimo wszystko nigdy nie porzucila swojego powolania.
Byly lata, gdy spiewalam przed pelna sala, a potem nie mogla dostac pokoju w hotelu, bo bylam czarna. Marilyn Monroe osobiscie zadzwonila do wlasciciela klubu Mocambo, zeby mnie zaangazowal. Mialam tyle powodow, zeby skonczyc. Ale nigdy nie przestalam chciec spiewac. Ta milosc do muzyki, ta potrzeba wyrazenia czegos prawdziwego, ciagnela mnie do przodu, kiedy wszystko inne zawodzilo.
